நேற்றிரவு செல்போனில் ஒரு திரைப்படக் காட்சியைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். திரையில் ஒரு பெண் தனது வாழ்நாள் சேமிப்பையெல்லாம் இழந்துவிட்டு நிராதரவாக நிற்பது போன்ற அந்த காட்சி, மனதிற்குள் ஏதோ ஒரு பெரிய பாரத்தை இறக்கி வைத்தது. தொழில்நுட்பம் மனிதனின் ஒவ்வொரு விரல் நுனியிலும் உலகைக் கொண்டு வந்துவிட்டதாக பெருமைப்பட்டுக் கொள்கிறோம்; ஆனால், அதே தொழில்நுட்பம் எப்படி ஒரு சாதாரண மனுஷியின் ரத்தத்தையும் வியர்வையையும் ஒட்டுமொத்தமாக உறிஞ்சிக் குடிக்கும் டிஜிட்டல் அரக்கனாக மாறுகிறது என்பதற்கு திருப்பூரில் நடந்த இந்தச் சம்பவமே சாட்சி. இதைச் சாதாரணமாக கடந்து செல்ல முடியுமா?
திருப்பூர் எல்ஐசி காலனி பகுதியைச் சேர்ந்த விஸ்வநாதன் மனைவி ஜெயலட்சுமி (67). தமிழ்நாடு அரசின் உயர் கல்வித் துறையில் பணியாற்றி ஓய்வு பெற்றவர், தனது இறுதிக்காலத்தை நிம்மதியாகக் கழிக்கலாம் என்று நினைத்திருந்த வேளையில் தான் அந்த அழைப்பு கடந்த டிசம்பர் 17ம் தேதி வந்திருக்கிறது. பெங்களூரு தொலைத் தொடர்பு துறையில் இருந்து அசோக்குமார் என்று அறிமுகப்படுத்திக் கொண்ட ஒரு நபர், ஜெயலட்சுமியின் (67) ஆதார் விவரங்களைப் பயன்படுத்தி வாங்கப்பட்ட செல்போன் எண்ணில் இருந்து பெண்களுக்கு ஆபாச செய்திகள் அனுப்பப்பட்டுள்ளதாகவும், எண் முடக்கப்பட உள்ளதாகவும் கூறி பகிரங்கமாக மிரட்டியிருக்கிறான். எந்தத் தவறும் செய்யாத ஒரு மூதாட்டியின் மனதில் இந்த வார்த்தைகள் எவ்வளவு பெரிய நடுக்கத்தை ஏற்படுத்தியிருக்கும் என்பதை நினைத்துப் பாருங்கள்.
இந்த பயம் விலகுவதற்குள், பெங்களூரு இந்திரா நகர் போலீஸ் நிலைய எஸ்ஐ மதன் குமார் பேசுவதாக அடுத்த காட்சி அரங்கேறியிருக்கிறது. மனித கடத்தல் வழக்கில் கைதான ஒருவனிடம் இவருடைய ஏடிஎம் கார்டு சிக்கியுள்ளதாகவும், மும்பையில் இவர் பெயரில் தொடங்கப்பட்ட வங்கிக் கணக்கில் ரூ. 3 கோடி டெபாசிட் செய்யப்பட்டு, அதற்காக ரூ. 70 லட்சம் கமிஷனாகப் பெற்றுள்ளதாகவும் அடுக்கடுக்கான பொய்களை வீசியிருக்கிறார்கள். தேசிய பாதுகாப்பு சட்டம் பாயும் என்றும், சிபிஐ அதிகாரி தயாநாயக் விசாரிப்பார் என்றும் மிரட்டல் விடுத்த அந்த கும்பல், மூதாட்டி என்பதால் ஆன்லைனில் விசாரணை நடத்துவதாகக் கூறி அவரைத் தங்கள் டிஜிட்டல் வலைக்குள் முழுமையாகச் சுருட்டியிருக்கிறார்கள்.
தானந்தனியாக அந்த அறையில் அமர்ந்து, கைபேசி திரையில் தெரியும் போலியான அதிகாரிகளின் முகங்களை நிஜம் என்று நம்பி, இந்த மூதாட்டி எத்தனை கண்ணீர் வடித்திருப்பார்? தனது நேர்மையை நிரூபிக்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் தள்ளப்பட்ட அவர், பாதுகாப்புக்காக வைத்திருந்த சேமிப்பு, சிறுகச் சிறுகச் சேர்த்த நகைகளை விற்ற பணம், வாழ்நாளின் அடையாளமான வீட்டை அடமானம் வைத்து வாங்கிய கடன் என அனைத்தையும் திரட்டி, ரூ. 7 கோடியே 13 லட்சத்து 9 ஆயிரத்து 356 தொகையை அவர்கள் கொடுத்த பல்வேறு வங்கிக் கணக்குகளுக்கு அனுப்பி வைத்திருக்கிறார். கடந்த டிசம்பர் 20ம் தேதி முதல் ஜூன் 4ம் தேதி வரை பல தவணைகளாக இந்த உழைப்புச் சுரண்டல் அரங்கேறியிருக்கிறது.
தான் ஏமாற்றப்பட்டதை உணர்ந்த அந்தப் பெண்மணி, தேசிய சைபர் கிரைம் இணையதளத்தில் ஜூன் 6ம் தேதி புகார் அளித்துள்ளார். அதனைத் தொடர்ந்து சென்னை அசோக் நகர் பகுதியில் உள்ள மாநில சைபர் கிரைம் போலீஸ் டிஎஸ்பி விநாயகமூர்த்தி முன்பு ஆஜராகி கடந்த ஜூன் 10ம் தேதி எழுத்துப்பூர்வமாக புகார் மனு அளித்துள்ளார். ஜெயலட்சுமி (67) தனது புகார் மனுவில் கூறுகையில், "அரசு அதிகாரிகள் மற்றும் போலீஸ் அதிகாரிகள் என்று கூறி என்னை மிரட்டி பணம் பறித்த குற்றவாளிகள் மீது சட்டப்படி நடவடிக்கை எடுத்து எனது பணத்தை மீட்டுத் தர வேண்டும்" என்றார்.
இந்த புகாரின் அடிப்படையில் போலீசார் பிஎன்எஸ் மற்றும் தகவல் தொழில்நுட்ப சட்டப் பிரிவுகளின் கீழ் வழக்கு பதிவு செய்து தீவிர விசாரணை நடத்தி வருகின்றனர். யாருக்கும் தெரியாத ஒன்றை எல்லோருக்கும் தெரியப்படுத்த எழுதியிருக்கிறாள் என்பது போல, நான்கு சுவர்களுக்குள் நடக்கும் இந்த ஆன்லைன் டிஜிட்டல் விசாரணைகள் இன்று எத்தனை வீடுகளை நடுத்தெருவுக்குக் கொண்டு வந்திருக்கின்றன? அதிகாரத்தின் பெயரால் மிரட்டப்படும்போது, ஒரு சாமானிய மனிதனின், அதிலும் ஒரு மூதாட்டியின் தனிமை எவ்வளவு கொடியது என்பதை இந்த சமூகம் எப்போது உணரப் போகிறது?