சொக்கம்பட்டி ஊராட்சி ஒன்றிய நடுநிலைப் பள்ளியில் மாணவர்களுக்கு ஆங்கிலம் கற்பிக்கப் புறப்பட்ட அந்த ஆசிரியைக்குத் தெரியாது, அன்று அவருக்கு வாழ்க்கை ஒரு கொடூரமான முடிவைக் கற்பிக்கப் போகிறது என்று.
அருப்புக்கோட்டை அருகே, மல்லாங்கிணறு அடுத்த காரியனேந்தல் பாலம் வழியே அவர் சென்று கொண்டிருந்த போது, பின்னாலிருந்து அதிவேகமாக வந்த கார் ஒன்று, முன்னால் சென்ற வாகனத்தை முந்திச் செல்ல முயன்று கட்டுப்பாட்டை இழந்திருக்கிறது. எதிர்பாராத விதமாக விஜயமாலினியின் ஸ்கூட்டர் மீது அந்தக் கார் பயங்கரமாக மோத, நிலைதடுமாறிய அவர் 30 அடி உயரப் பாலத்திலிருந்து கீழே விழுந்து சம்பவ இடத்திலேயே துடிதுடித்துப் பலியாகியிருக்கிறார்.
பள்ளி மாணவர்களின் ஒளிமயமான எதிர்காலத்தை உருவாக்க ஒவ்வொரு நாளும் பயணம் செய்த ஒரு ஆசிரியையின் பயணம், வேறொருவரின் அஜாக்கிரதையால், ஒரு நொடிப்பொழுதில் 30 அடி பள்ளத்தில் விழுந்து முடிந்துபோனது எவ்வளவு பெரிய முரண்? வீட்டை விட்டுப் புறப்படும்போது, "அம்மா சாயங்காலம் வந்துடுவேன்" என்று 19 வயதான தனது இரட்டைக் குழந்தைகளான ரிஷிபிரியாவிடமும், மோனிக் பிரசன்னாவிடமும் சொல்லிவிட்டுத் தானே அவர் கிளம்பியிருப்பார்? கணவர் தாமோதரன், தனது மனைவியின் பிரிவை எப்படித் தாங்கிக் கொண்டிருப்பார்?
இந்த கோர விபத்து தொடர்பான வழக்கில், தற்போது நெல்லை 1-வது கூடுதல் மாவட்ட நீதிமன்றம் ஒரு தீர்ப்பை வழங்கியிருக்கிறது. விபத்தில் பலியான ஆசிரியை விஜயமாலினியின் குடும்பத்திற்கு, சம்பந்தப்பட்ட காப்பீட்டு நிறுவனமும் கார் உரிமையாளரும் இணைந்து ரூ.85 லட்சத்து 64 ஆயிரத்து 201-ஐ இழப்பீடாக வழங்க வேண்டும் என நீதிபதி உத்தரவிட்டுள்ளார். இந்தத் தொகையில் கணவருக்கு சுமார் 31 லட்ச ரூபாயும், இரு பிள்ளைகளுக்கும் தலா 27 லட்ச ரூபாயும் வட்டியுடன் பிரித்து வழங்கப்பட வேண்டும் என்று தீர்ப்பில் கூறப்பட்டுள்ளது.
சட்டத்தின் பார்வையில், நியாயத்தின் அடிப்படையில் இந்த இழப்பீடு மிகச் சரியானதுதான். இதைச் சாதாரணமாக ஒரு செய்தியாக நம்மால் கடந்து செல்ல முடியுமா?
85 லட்சத்து 64 ஆயிரம் ரூபாய் என்பது மிகப்பெரிய தொகைதான். ஆனால், தானந்தனியாக அந்த 30 அடி பாலத்திலிருந்து கீழே விழும்போது அந்தத் தாய் எவ்வளவு தூரம் மரண பயத்தை உணர்ந்திருப்பார்? ரத்த வெள்ளத்தில் உயிர் பிரியும் அந்த இறுதி நொடிகளில், தனது 19 வயது பிள்ளைகளின் முகங்கள்தானே அவர் மனத்திரையில் நிழலாடியிருக்கும்? இந்த 85 லட்ச ரூபாய் இழப்பீடு, தாயின்றித் தவிக்கும் அந்தக் குழந்தைகளின் வெற்றிடத்தை நிரப்பிவிடுமா? அல்லது, தன் வாழ்க்கைத் துணையை இழந்து தனிமையில் கண்ணீர் வடிக்கும் ஒரு கணவனின் துயரத்தைத் துடைத்துவிடுமா?
சாலைகளில் நாம் செலுத்தும் வேகம் என்பது வெறும் இயந்திரத்தின் வேகம் மட்டுமல்ல; அது எதிரே வருபவரின் உயிரோடு விளையாடும் ஆபத்தான விளையாட்டு என்பதை ஒவ்வொருவரும் உணர வேண்டும். யாரோ ஒருவரின் அஜாக்கிரதை, இன்று ஒரு குடும்பத்தின் ஒட்டுமொத்த மகிழ்ச்சியையும் பலிவாங்கியிருக்கிறது. நீதிமன்றத்தின் உத்தரவு இழப்பீட்டை பெற்றுத் தரலாமே தவிர, இழந்த உயிரையும், உடைந்த இதயங்களையும் ஒருபோதும் ஒட்டவைக்க முடியாது.
பத்திரிகையின் பிரசுரமாகியிருக்கும் இந்தச் செய்தி, வெறும் விபத்து இழப்பீடு செய்தி அல்ல; அடுத்த முறை நாம் வாகனத்தின் ஆக்சிலரேட்டரை முறுக்கும் போது நம்மை எச்சரிக்க வேண்டிய ஒரு அபாய மணி!