வீதியோரம் சென்றுகொண்டிருந்தபோது, தழும்புகளுடனும் வலியுடனும் ஒரு தெருநாய் குரைக்கக்கூடத் திராணியின்றி சுருண்டு கிடந்ததைப் பார்க்க முடிந்தது. 'வாயில்லா ஜீவன்கள்' எனப் பரிதாபப்படுகிறோம், ஆனால் அவற்றுக்குச் செய்யப்படும் கருத்தடை அறுவை சிகிச்சைகள் எந்தளவுக்கு கொடூரமானவை என்பதை நினைக்கும்போது நெஞ்சம் பதைபதைக்கிறது. உயிர்களைக் காக்க வேண்டிய மருத்துவ கரங்கள், உதாசீனத்தால் ஒரு ஜீவனைத் துடிக்க விடுவதை நாம் எப்படிச் சாதாரணமாகக் கடந்து செல்ல முடியும்? இந்த வேதனைக் குரல்தான் இன்று நெல்லை மாநகராட்சி அலுவலகத்தில் நாய்க்குட்டிகளின் ஊளையாக எதிரொலித்தது.
நெல்லை மாநகராட்சி அலுவலகத்திற்கு இன்று வந்த இந்திய சட்ட உரிமை மற்றும் ஊழல் தடுப்பு இயக்கத்தின் மாநில துணைத்தலைவர் தாரிக் தலைமையிலான ஏராளமானோர், தங்கள் கைகளில் நாய்க்குட்டிகளை ஏந்தியவாறு நூதனப் போராட்டத்தில் குதித்தனர். நேராக மாநகராட்சி கமிஷனர் அறை முன்பு சென்ற அவர்கள், நாய்க்குட்டிகளைத் தரையில் அமரவைத்துத் தங்களின் ஆதங்கத்தை வெளிப்படுத்தினர். பின்னர் அவர்கள் மாநகராட்சி நிர்வாகத்திடம் அளித்த மனுவில் உள்ள தகவல்கள், ஒரு கணம் நம்மை அதிர வைக்கின்றன.
மாநகரில் தெருநாய்களுக்குக் கருத்தடை செய்யும் பொறுப்பைத் தனியார் நிறுவனம் ஒன்று எடுத்துச் செய்து வருகிறது. தினமும் 20 நாய்களுக்குக் கருத்தடை செய்ய வேண்டும் என்பது விதிமுறை. ஆனால், நடப்பதோ வேறு. ஒரு வாரத்திற்கே வெறும் 10 முதல் 20 நாய்களை மட்டுமே பிடித்து வந்து பெயரளவுக்குச் சிகிச்சையை முடிக்கிறார்கள். அதிலும் குறிப்பாக, பெண் நாய்களுக்கு அறுவை சிகிச்சை செய்யும்போது அதீத கவனம் தேவை. ஆனால், எந்தவித அக்கறையுமின்றி ஈவு இரக்கமற்ற முறையில் அரைகுறையாக அறுவை சிகிச்சைகள் செய்யப்படுவதால், ஏராளமான நாய்கள் நோய்த்தொற்றுக்கு ஆளாகித் துடிதுடித்துப் பாதிக்கப்படுகின்றன.
காலையில் 10 மணிக்கு வர வேண்டிய டாக்டர்கள், மதியம் 3 மணிக்கு மேல் சாவகாசமாக வந்து, அவசர அவசரமாகப் பெயரளவுக்கு நாய்களை அறுத்துத் தைக்கிறார்கள். போதிய நோய் எதிர்ப்பு ஊசிகள்கூட இந்த ஏழை ஜீவன்களுக்குச் செலுத்தப்படுவதில்லை என்பது பெருங்கொடுமை. கருத்தடை என்ற பெயரில் நடைபெறும் இந்த உழைப்புச் சுரண்டலையும், உயிரோடு விளையாடும் அலட்சியத்தையும் இனியும் அனுமதிக்கக் கூடாது. எனவே, அறுவை சிகிச்சை முடிந்த நாய்களை மீண்டும் தெருக்களில் விடும்போது, சமூக ஆர்வலர்கள் மற்றும் கண்காணிப்புக் குழுவினரின் ஒப்புதலைப் பெற்ற பிறகே விடுவிக்க வேண்டும் என அந்த மனுவில் உருக்கமாகக் கோரிக்கை விடுத்துள்ளனர். மனிதநேயம் என்பது மனிதர்களுக்கு மட்டும்தானா? வாயில்லா ஜீவன்களின் இந்த மரண வலியை நிர்வாகம் எப்போது உணர்ந்து தீர்வு காணப் போகிறது?