பல புதிய திட்டங்களை சட்டசபையில் வாசித்த முதலமைச்சரின் பார்வையில், தாமிரபரணி பாயும் இந்த நெல்லைச் சீமை ஏனோ படவே இல்லை என்பதுதான் பெருத்த முரண்.
வற்றாத ஜீவநதியாக தாமிரபரணி ஓடுகிறது என்ற பெருமை நெல்லைக்கு இருந்தாலும், நிதர்சனத்தில் இங்குள்ள மக்கள் குடிநீருக்காக நள்ளிரவிலும், அதிகாலையிலும் தெருவோரம் இருக்கும் நல்லியில் காலி குடங்களோடு காத்திருக்கின்றனர். அன்றாட பயன்பாட்டுக்குக் கூட தண்ணீர் கிடைப்பது பெரும் குதிரைக்கொம்பாக மாறிப்போன நிலையில், நகர்ப்புறம் மற்றும் பெரும்பாலான இடங்களில் ஒன்றரை நாளுக்கு ஒரு முறைதான் மக்கள் தண்ணீரை பிடிக்க முடிகிறது. இன்னும் ஒருபடி மேலே போய், கிராமப்புறங்களை எடுத்துக்கொண்டால் 15 நாட்களுக்கு ஒரு முறைதான் தண்ணீர் என்ற கொடுமையான சூழலில் மக்கள் தவிக்கின்றனர்.
இந்த வறண்ட தொண்டைகளுக்கு நீர்வார்க்க, புதிதாக தண்ணீர் தொடர்பான எந்தவொரு திட்டத்தையும் முதலமைச்சர் தனது அறிவிப்பில் இடம்பெறச் செய்யவில்லை என்பது நெஞ்சை பிசையும் சோகம்.
குடிநீர் திட்டம் ஒருபுறம் இருக்க, அடிப்படை சுகாதாரமான பாதாள சாக்கடை திட்டத்தையாவது அரசு முழுமை செய்திருக்கிறதா என்றால் அதுவும் இல்லை. நெல்லை மாநகராட்சியில் பல ஆண்டுகளாக கிடப்பில் கிடக்கும் பாதாள சாக்கடை திட்டம் இன்னும் முழுமை பெறாத காரணத்தால், ஊரின் ஒட்டுமொத்த கழிவுநீரும் இன்றும் புனிதமான தாமிரபரணி ஆற்றில்தான் தினசரி கலக்கிறது.
மக்களின் அடிப்படை தேவையான சுத்தமான குடிநீர், சுகாதாரமான வாழ்விடத்திற்கு எவ்வித முக்கியத்துவமும் அளிக்காத அரசு, கழிவில் இருந்து மின்சாரம் தயாரிக்கும் திட்டத்திற்கு மட்டும் நெல்லைக்கு சுமார் ரூ. 256 கோடி நிதியை ஒதுக்கியுள்ளது. மின்சாரம் முக்கியம்தான், ஆனால் குடிக்க தண்ணீர் இல்லாமல் தவிக்கும் மக்களுக்கு, கழிவுநீர் கலக்கும் ஆற்றை வைத்துக்கொண்டு அந்த திட்டத்தால் என்ன பயன் கிடைத்துவிடப் போகிறது என்ற அப்பாவித்தனமான கேள்வி இங்கு எழாமல் இல்லை.
இந்த ஊரின் சாலைகளின் நிலைமையோ இதைவிட மோசம். குண்டும் குழியுமாக கிடக்கும் நெல்லை சாலைகளுக்கு என பிரத்யேகமாக எந்த நிதியையும் ஒதுக்காமல், மாநிலத்தின் பிற நகர்ப்புற உள்ளாட்சி அமைப்புகளோடு நெல்லையையும் ஒட்டுமொத்தமாக சேர்த்து சாலை சீரமைப்புப் பணிகளுக்கு நிதியை ஒதுக்கியிருப்பதாக முதலமைச்சர் அறிவித்தார்.
யாருக்கும் தெரியாத ஒன்றை எல்லோருக்கும் தெரியப்படுத்த முதலமைச்சர் அறிவிப்புகளை வெளியிடுவார் என காத்திருந்த நெல்லை மக்களுக்கு, தங்களின் அன்றாட கண்ணீர் வலியை அவர் கண்டுகொள்ளவில்லை என்ற உண்மை முகத்தில் அறைகிறது. ஒரு பக்கம் பளபளப்பான புதிய திட்டங்களை அரசு அறிவிக்கும் போது, மறுபக்கம் குடத்தோடு தண்ணீருக்கு அலையும் ஒரு தாயின் முகம் நினைவுக்கு வருகிறது.